Openlijke geweldpleging

14 november 2017

Ik noemde het al eens eerder: het artikel in het Wetboek van strafrecht, over openlijke geweldpleging: 141Sr. Lid 1 luidt:

Zij die openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen, worden gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren en zes maanden of geldboete van de vierde categorie.

Openlijk. Dus als het geweld heimelijk, stiekem wordt gepleegd, dan is het niet erg, dan mag het wel?

Waar slaat dat op?

Of alleen gepleegd, dan geldt dit artikel ook niet. Je ramt in een verlaten steeg op je eentje iemand in elkaar. Die doet aangifte. Politie: jammer, niet strafbaar, want niemand heeft het gezien, sowieso lastig te zien, want in een smalle steeg, dus het was niet openlijk, en bovendien was de dader alleen. Dus het vergrijp werd niet in vereniging gepleegd! U kunt weer gaan, het spijt ons. Probeert u het bij een volgende gelegenheid nog eens opnieuw.

Dit artikel hoort bij het Tweede boek van het Wetboek van strafrecht, Titel V, getiteld “Misdrijven tegen de openbare orde”. Dus de slachtoffers van het geweld, of de beschadigde goederen, de ingegooide ruiten en de al dan niet verzekerde eigenaar daarvan, daartegen zijn de misdrijven niet gericht, dat maakt ze niet erg en strafbaar; nee, de Openbare Orde, die is in gevaar. Daarom kunnen de daders straf krijgen.

Raar, heel raar. Maar ik zal het wel verkeerd begrijpen.

Het is net zo iets als bij Misdaden tegen de menselijkheid: er zijn misschien duizenden mensen gemarteld, of miljoenen mensen vermoord. Maar daar gaat het niet, dat is niet de reden van de strafbaarheid. Nee, de menselijkheid, die is het echte slachtoffer.

Ik heb wel eens horen beweren dat Misdaden tegen de menselijkheid een verkeerde vertaling uit het Frans is, humanité, en dat het ‘mensheid’ zou moeten zijn: de misdaden waren niet tegen aanwijsbare individuen gericht, maar tegen zovelen dat eigenlijk de mensheid als geheel, het collectief, bedreigd werd.

Dat lijkt al een stuk logischer. En toch is ‘Misdaden tegen de menselijkheid’ de gangbare vertaling en term.

Raar, heel raar. Maar ik zal het wel verkeerd begrijpen.


Copyright © 2017 van R. Harmsen, alle rechten voorbehouden.